Een nieuwe dag: als immer komt de zon weer op.
De wereld is niet veranderd, het gaat verder, onbewust of ik wel of niet stop.
Mijn duisternis is er nog steeds, maar misschien schuilt er deze keer licht achter,
Het grillige verhaal loopt door, maar toch lijkt de pijn steeds iets zachter. …
Een kille wind blaast mijn natte haar voor de zoveelste keer uit mijn gezicht,
Nat van regen of tranen is allang niet meer relevant,
Ik weiger me nog langer te verstoppen, anders was ik gezwicht,
Ooit zal ik dansen in de regen; en ik zal dansen langs die beruchte rand. …
Onpeilbare dieptes, een vage weergave van mijn hart,
Berekende ijsschotsen, een ander uiterste in mijn smart.
In een persoonlijkheid zo tegenstrijdig, wanneer ben ik wat?
Empathisch en autistisch; geen wonder dat ik nooit grip op mijzelf had. …
De wereld gaat zo snel, ik raak steeds verder achter,
Zoveel drukte en lawaai, kan het nooit eens wat zachter?
Regels en eisen zijn als een beknellende mal,
Als een bonte vogel in een te kleine kooi; ik zit in de val! …
Golven storten over mij heen, ik verstik in het water.
Wetende dat er nog zoveel mogelijkheden zijn, maar dat is voor later.
Ik moet zien boven te komen, tussen de woeste stromen van emoties en gevoel,
Blijven drijven in mijn chaos, dat is nu het hoogst haalbare doel. …
Als je er echt bij stilstaat zijn we uiteindelijk allemaal alleen,
De eenzaamheid in je hoofd, ondanks al die miljarden mensen om je heen.
Met vrienden en familie weten de meesten de schijn op te houden gedurende de dag,
Maar ik had liever iemand die zelfs mijn zwartste diepten doorzag. …
Onrecht, onvoorzien. Als een misselijkmakende golf spoelt het over mij heen,
Ik heb het recht niet te klagen, ik ben immers toch niet vel over been?
Wolken pakken zich samen, niets is meer wat het lijkt,
Ik zie enkel duisternis om mij heen, zo ver het oog reikt. …
Een vlinder wilde vliegen, hoog mee met de andere,
De wind bleek haar te sterk, wat moest ze doen om te veranderen?
Een vleugel aan flarden, ze zou nooit een hoogvlieger worden,
Waarom keken ze niet naar beneden, om te zien wat er van haar was geworden? …
Wanneer de pijn die lijkt weggezakt, onverwachts opvlamt,
Afgezwakte herinneringen, nu weer compleet overmand,
Ik weet niet waar ik het zoeken moet, ik sta volledig in brand,
De momenten uitzitten, als door een wurgkoord aan emoties verlamt. …
